Karar Özeti
"...İnternet üzerinden yapılacak dolandırıcılığın büyük bilgi birikimi gerektirdiği, bankaların müşterilerin internet işlemlerini sabit şifreler kullanarak yapmalarını engelleyerek her seferinde farklı şifre kullanmalarını sağlaması gerektiği, davalı bankanın farklı şifre kullandığına ilişkin bilgi ve belge olmadığı, işlemler sırasında yeterli güvenliği sağlayamayan davalı bankanın kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne..."
Mahkeme: Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Esas/Karar No: 2016/9607 E. - 2017/5061 K. Tarih: 15.06.2017
Değerlendirme
Dijital bankacılığın yaygınlaşmasıyla birlikte internet dolandırıcılığı mağduriyetlerinde "kusur kimde?" sorusu giderek daha fazla önem kazanıyor. Bu kararda Yargıtay, bankaların müşterilerine sundukları internet bankacılığı altyapısında yalnızca "kullanıcı dikkatli olmalı" demekle yetinemeyeceğini, teknik güvenlik önlemlerini (örneğin dinamik/tek seferlik şifre sistemleri) de sağlamakla yükümlü olduğunu ortaya koyuyor.
Kararın önemli noktası, ispat yükünün de bankaya kaydırılması: banka, kendi sisteminin yeterli güvenlik önlemine sahip olduğunu (örneğin sabit şifre yerine değişken şifre kullanıldığını) somut belge ile ispatlayamazsa, kusurlu kabul ediliyor. Bu yaklaşım, bankacılık hizmetlerinde tüketicinin zayıf taraf olarak korunması ilkesinin dijital dolandırıcılık vakalarına da taşındığını gösteriyor ve mağdur müşterilerin banka aleyhine açacağı tazminat davalarında güçlü bir emsal oluşturuyor.